De onmisbare TVR-spottersgids

Omdat ze best lastig zijn om uit elkaar te houden..

TVR-spottersgids
TVR-spottersgids

Opmerking: we tonen ze hier van opzij, aangezien dat is hoe je ze meestal op de weg zult zien

TVR GRANTURA (Jaren zestig)

Het begin van TVR zoals iedereen jonger dan pakweg 95 jaar het zich zal herinneren. Verkrijgbaar met maar liefst twee verschillende Ford-motoren, twee Coventry Climax-motoren, of de B-series-motor die in de MGA zat. In de VS beleefden Britse sportauto’s gouden tijden, en Grantura’s werden geïmporteerd door ene Roy Saidel. Niet zo’n indrukwekkende naam als die van de Britse hoofddealer: H & J Quick. Of een van de namen die voor het model werden geopperd: Hoo Hill Hellcat.

TVR VIXEN (Eind jaren zestig)

TVR VixenFoto('s): Shutterstock

Viel samen met de komst van Martin Lilley als nieuwe eigenaar en de verhuizing naar Bristol Avenue. Viel ook samen met TVR’s gewoonte om bij autoshows schaars geklede dames over hun modellen te draperen, wat de brancheorganisatie niet op prijs stelde. Was zeven jaar verkrijgbaar en kende in die periode drie verschillende uitvoeringen. De eerste Vixens waren voorzien van de restexemplaren van de MGB-motoren van de 1800S, terwijl de latere uitvoeringen een viercilinder van Ford met 93 pk hadden.

TVR 350I/420 SEAC (Jaren zeventig-tachtig)

De mooie maar hoekige Tasmin van eind jaren zeventig ging over in dit model, dat zich ontpopte tot de TVR voor zowel de jaren tachtig als negentig. Scheikundig ingenieur Peter Wheeler had het bedrijf gekocht en de Cologne-V6 van Ford werd ingeruild voor een V8 van Rover – in 1983 was 192 pk echt een hele stoot, en zeker meer dan genoeg voor het onderstel van de 350i. Behalve dan dat dat niet zo was. Daarom kwam de 420 SEAC er, die ruim 300 pk uit zijn opgefriste en herziene motor wist te halen.

TVR GRIFFITH 500 (Jaren negentig)

tvr griffith 500Foto('s): Shutterstock

De Griffith, de essentie van de moderne Britse sportauto, werd in 1991 geïntroduceerd en verdween pas in 2002 van het toneel – met recht een beestje met een lange adem. TVR’s voortdurende aanpassingen aan de V8-motor van Rover resulteerden in 344 pk, en omdat hij niet veel meer dan 1.000 kilo woog, was er sprake van een spierballenverhouding tussen vermogen en gewicht. Sommige van deze auto’s zijn misschien op een spectaculaire manier vroegtijdig aan hun eind gekomen.

TVR CHIMAERA (1992)

TVR’s sublieme, iets meer gedistingeerde, zacht verende GT-versie van de rauwe Griffith. Begon zijn bestaan met een betrekkelijk keurige 243 pk, maar had er aan het einde 100 meer, via nieuwe versies met 4,3-, 4,5- en 5,0-liter motoren. Naar verluidt is de hond van Wheeler, Ned, verantwoordelijk voor de opvallende inkepingen in de motorkap. Een betere auto-ontwerper dan veel van zijn collega’s in de business.

TVR CERBERA (1996)

tvr cerberaFoto('s): Photo by National Motor Museum/REX/Shutterstock (4188438a) 1997 TVR Cerbera VARIOUS

Aangezien Wheeler ongeveer zes meter lang was, mocht de wereld zich verheugen op de wat idioot uitziende maar heerlijke Cerbera. Het was de allereerste 2+2 van het merk en, belangrijker, de eerste TVR met een in eigen huis ontwikkelde motor, de AJP6 en de AJP8. Het merk wilde per se zijn eigen weg gaan, wat gewaagd en geïnspireerd was, maar wel zorgde voor zware financiële druk. Het gaspedaal had een lange slag, maar dat compenseerde het vermakelijke feit dat de Cerbera veel meer vermogen dan grip had.

TVR TUSCAN (1999)

Speelde naast John Travolta en Halle Berry een hoofdrol in de bijna vergeten Hollywood-actiefilm Swordfish (waarvoor, liefhebbers van weetjes, mevrouw Berry een bonus van 500.000 dollar ontving om, eh, uit de kleren te gaan). Maar wellicht herinner je je de Tuscan eerder omdat hij zonder meer de mooiste TVR aller tijden is. En een van de lekkerste om in te rijden, toen ze z’n setup eenmaal hadden uitgekiend om de initiële onhandelbaarheid op te lossen. De Red Rose-uitvoering had 385 pk. Daar hielp dat onhandelbare niet echt bij.

TVR SAGARIS (2003)

De zwanenzang van TVR – in ieder geval tot hun nieuwste creatie kwam. Zelfs tot ver in het nieuwe millennium had de autobouwer lak aan ABS, ESP en airbags, omdat ze allemaal niet pasten bij de adrenalinefilosofie van het merk. De Sagaris was vernoemd naar een oude Griekse strijdbijl, en vanwege z’n extreem directe besturing en de beperkte drifthoek was hij scherp en link op het circuit. Een handvol auto die je als geen andere bij de les hield.

Reacties

Geef een antwoord

(verplicht)

Het nieuwste van TopGear

Autonieuws

TopGear Nederland

Automerken