Ferrari GTC4Lusso

De Ferrari FF heeft eindelijk een andere naam. Gelukkig is de V12 gebleven, net als de vierwielaandrijving. Een plezierige combinatie voor mensen die een soort über-sportwagen zoeken met plek voor vier

Ferrari GTC4Lusso
Ferrari GTC4Lusso
Ferrari GTC4Lusso
Ferrari GTC4Lusso
Ferrari GTC4Lusso
Ferrari GTC4Lusso
Ferrari GTC4Lusso
Ferrari GTC4Lusso
Ferrari GTC4Lusso
Ferrari GTC4Lusso
Ferrari GTC4Lusso
Ferrari GTC4Lusso
Ferrari GTC4Lusso
Ferrari GTC4Lusso
Ferrari GTC4Lusso
Ferrari GTC4Lusso

De FF: tien jaar geleden hip in digitale berichtjes en in de jaren zestig vooral be­roemd als ’s werelds eerste in serie gebouwde personenwagen met vierwielaandrijving, van het merk Jensen.

Wat is het verhaal achter de Ferrari GTC4Lusso?

Een aantal jaar geleden introduceerde Ferrari de letters FF op een familieauto. De eerste F stond voor Ferrari, de tweede voor Four, vanwege de vier zitplaatsen en vierwielaandrij­ving. Daar zullen ze vast lang over vergaderd hebben. Min of meer de­­zelfde auto luistert nu naar de naam Ferrari GTC4Lusso, dat klinkt meteen een stuk sexyer. Het roept beelden op van vier mensen die in alle luxe in vliegende vaart door Europa scheuren. Het is bovendien een naam in lijn met de Ferrari-historie, die al jarenlang op twee pijlers rust: een pure sportauto met een V8 in het midden en een luxer model met een V12.

De FF ging de boeken in als de eerste Ferrari met aandrijving op alle vier de wielen, maar dan wel aangevuld met de traditionele zitplaatsen en een V12 voorin. Als bonus kreeg je een flinke kofferbak. Een prima auto die je met gezwinde spoed op een comfortabele manier naar je bestemming bracht. Stiekem was hij zelfs beter dan we aanvankelijk dachten.

En nu is er dus een opfrisser gekomen?

De meeste aanpassingen had je op je vingers al kunnen natellen. Het vermogen ging omhoog, de massa naar beneden. De achterpassagiers kregen 16 millimeter meer beenruimte en de uitstoot werd be­­scheidener. Niet onbelangrijk: het infotainmentsysteem is een stuk beter. De grootste verrassing zit ‘m in iets dat niet veranderde. Ferrari’s Goliath heeft nog steeds een ongeblazen V12, met een inhoud van 6,3 liter. Geen turbo’s voor de Ferrari GTC4Lusso? Daarmee loopt het merk uit de pas met bijvoorbeeld Aston Martin. Zij hebben voor de recente DB11 een turbomotor moeten ontwikkelen, omdat ie anders de concurrenten, zoals de Ferrari 488 GTB, niet kon voorblijven.

Hier begint het verschil. De GTC4 heeft namelijk geen last van competitie. De turbo’s van de Ferrari 488 kwamen er niet vanwege de lagere uitstoot, maar omdat het risico bestond dat hij gedoodverfde tegenstrevers van Porsche en McLaren geen partij kon bieden. Maar de Ferrari GTC4Lusso hééft helemaal geen concurrenten, als je puur kijkt naar de aandrijflijn in combinatie met de carrosserievorm.

Waarom is het gebrek aan concurrentie een voordeel?

Dit betekent dat we nog langer mogen genieten van de V12. Om het nog feestelijker te maken, werd de motor opgewerkt tot 690 pk, onder meer door de compressieverhouding te verhogen en de ontsteking aan te passen. Zo win je dus 30 pk. Door updates in de transmissie en de software van de tractiecontrole ging de tijd voor de sprint van 0 naar 100 met 0,3 seconden omlaag. Maar! Wie toch liever een turbomotor heeft, kan nu terecht bij Ferrari voor de GTC4Lusso T! Die komt naast de turboloze V12 in het gamma.

Het meest opvallende is dat de motor veel zwijgzamer wakker wordt. Ferrari heeft de klacht van hun klanten ter harte genomen. Die lamenteerden dat het motorgeluid bij het starten te heftig was. Stel je voor dat de hele buurt hoort dat je een Ferrari hebt. De ‘volumekleppen’ in de uitlaat blijven dicht bij een koude motor en lage snelheden. Ook andere op- en aanmerkingen van klanten werden ge­­hono­­reerd met een wijziging. De knoppen op het stuur om de verlich­ting, de ruitenwissers en de richting­aanwijzers te bedienen zijn een stuk groter geworden. Je kunt ze nu zowel aan de voor- als aan de achterkant van het stuur indrukken. Het zou handig kunnen zijn, maar of het mooi is, valt te betwijfelen. De klant kan nog zoveel wensen, hij heeft niet altijd verstand van esthetiek.

Is het hele interieur niet om aan te gluren?

Nee, dat niet. De rest van het interieur steekt er in positieve zin scherp bij af. Het dashboard is nieuw ontworpen en biedt nu plaats aan een 10 inch scherm en een apart scherm voor de bijrijder. Een slimme vinding, want zo kan de coureur aan het stuur zijn blik en gedachten op de weg houden, terwijl de passagier telefoontjes aanneemt, de navigatie instelt en de muziek kiest. Grappig detail is de tweede snelheidsmeter. Zo lieg je je schoonmoeder nooit meer voor als ze weer eens zit te krijsen dat je te hard rijdt.

De buitenmaten groeiden in alle richtingen, al is dat millimeterwerk. Let wel, de Ferrari GTC4Lusso benadert de S-klasse in lengte. Gelukkig is ie wel veel mooier. De kieuwen achter de voorwielen zijn toegevoegd om de lengte visueel korter te maken, de welving in de achterspatborden is meer benadrukt. De achterkant is aan de boven- en onderkant voorzien van een spoiler en ziet er nu echt gaaf uit. De achterklep staat meer rechtop, wat vast en zeker ook beter is voor de aerodynamica en de bagageruimte. Driekwart vanachter is ie op z’n allermooist, de voorkant is inwisselbaar.

Hoe is de vormgeving veranderd ten opzichte van de FF?

De vormgeving is een stuk spannender geworden, met dank aan fraaie designdetails. De FF was een lange, slanke en vooral gelikte auto, de Ferrari GTC4Lusso heeft een veel meer gedrongen en dikker uiterlijk. Opvallend genoeg is ook het weg-gedrag veranderd. Inderdaad, opvallend, want behalve een toegenomen spoorbreedte bleef het onderstel hetzelfde. Toch is de GTC4 stabieler in bochten en voelt hij compacter dan de 4.922 mm die hij in werkelijkheid meet.

Overigens: als we stellen dat het onderstel niet veranderde, doelen we op de onderdelen van metaal en rubber. Er is namelijk een keur aan elek­tronische liflafjes bij gekomen. Ze hebben de fraaiste afkortingen, waarvan 4RM-S de meest intri­­gerende is. Dit is de regisseur van de bestaande vierwielaandrijving en de splinter­nieuw toegevoegde vierwielbesturing. Het stemt zijn werk af met SSC4, SCM-E en E-Diff, kort gezegd de systemen die de zijwaartse beweging, de adaptieve schokdem­ping en de verdeling van de aandrijf­krachten controleren. Je mag het vergeten, we noemen het alleen om aan te geven hoe complex de rijelektro­nica in elkaar zit. Je hebt het allemaal nodig om de auto onder alle omstandigheden in de juiste richting te diri­geren. Wij mogen dit uitproberen bij een eerste test op de slingerwegen van de Dolomieten.

Heeft al die ingewikkelde elektronica wel zin in de GTC4Lusso?

Het werkt: de vierwielbesturing maakt de Ferrari GTC4Lusso een stuk wendbaarder dan de FF. Het lagere gewicht speelt daarbij een rol. Het mooie is dat de werking heel na­­tuurlijk is, je merkt niet dat het in­­grijpt. De auto gaat net wat gretiger de bocht in en is beter te beteugelen. Bocht-uit is de reactie iets te traag, we hadden graag gezien dat je het stuur wat sneller kon terugdraaien. Dat is dan ook meteen ons enige puntje van kritiek.

Je moet bedenken dat de GTC4 voor Ferrari-begrippen een slagschip is, dus we snappen eerlijk gezegd niet waarom de edele stal deze locatie koos voor de eerste kennismaking. De wegen zijn bezaaid met krappe haarspeldbochten en daar voelt een joekel zich meestal niet thuis.

Onze twijfels blijken onterecht. De GT ­voelt zich helemaal senang in deze omgeving, veel meer dan we hadden verwacht. In de lange bochten is ie het meest in z’n element. De motor blèrt het dan uit van plezier, alleen de besturing heeft soms wat moeite de bewegingen van de auto bij te houden. Juist in korte, scherpe bochten laat de Ferrari GTC4Lusso zien hoe goed z’n techniek is en hoe uitgebalanceerd de motorkrachten naar de vier wielen gaan. Aanvankelijk missen we de souplesse van het onderstel van de 488 GTB, maar naarmate we langer rijden met de GTC4 gaan we het veerkarakter meer waarderen. Hij schiet niet tekort in comfort en tegelijkertijd gaat hij onverstoorbaar over de weg. Je moet heel wat registers opentrekken om de rust aan boord te doorbreken.

Heeft de GTC4Lusso wel die registers in huis?

Wat dat aangaat, heeft de motor voldoende in huis. De eerste winst zit ‘m in de 30 pk en 15 Nm extra, maar het is vooral het zijn karakter dat ‘m zo bijzonder maakt. Deze zalige V12 staat op eenzame hoogte. We loofden het bochtengedrag van de Ferrari GTC4Lusso al, je geniet er dubbel van als je de V12 flink laat werken. Hij sleurt de auto door de bochten en jaagt ‘m rechtuit naar onmoge­lijke snelheden. Al vanaf lage toerentallen is er veel koppel, maar echt leuk wordt het pas als je richting het rood gaat (en er doorheen).

De Ferrari GTC4Lusso is een heel bijzondere auto. Het is knap om te zien hoe Ferrari, zonder het aanvankelijke concept van de FF geweld aan te doen, met beperkte ingrepen een enorme stap voorwaarts heeft gemaakt. Niets van het origineel is verloren gegaan; met name het feit dat die fenomenale, turboloze V12 behouden bleef, stemt ons vrolijk. Dit is het typische voorbeeld van een auto die op precies de juiste punten is bijgewerkt om nog overtui­gender tot iets unieks en eigenzinnigs te komen.

18
20
Specificaties

Motor
6.262 cc
V12
690 pk @ 8.000 tpm
697 Nm @ 5.750 tpm
Aandrijving
vier wielen
7v automaat
Prestaties
0-100 km/u in 3,4 s
top 335 km/u
Verbruik
15,3 l/100 km
350 g/km CO2
G Label
Afmetingen
4.922 x 1.980 x 1.383 mm (l x b x h)
2.990 mm (wielbasis)
1.790 kg 91 l (benzine)
450 / 800 l (bagage)
Prijzen
NL n.n.b.
B € 268.414

Vonnis
De FF werd flink onder handen genomen, met deze aangescherpte vierzits supercar als resultaat. De GTC4Lusso doet hetzelfde als zijn gewaardeerde voorganger, maar met meer emotie en dynamiek. Oh ja: lang leve de atmosferische Ferrari-V12

Reacties

Geef een antwoord

(verplicht)

Het nieuwste van TopGear

Autonieuws

TopGear Nederland

Automerken