SsangYong Tivoli Quartz 2WD

SsangYong Tivoli Quartz 2WD (2016)
SsangYong Tivoli Quartz 2WD (2016)
SsangYong Tivoli Quartz 2WD (2016)
SsangYong Tivoli Quartz 2WD (2016)
SsangYong Tivoli Quartz 2WD interieur (2016)
SsangYong Tivoli Quartz 2WD snelheidspook (2016)
SsangYong Tivoli Quartz 2WD middenconsole (2016)
SsangYong Tivoli Quartz 2WD (2016)
SsangYong Tivoli Quartz 2WD (2016)
SsangYong Tivoli Quartz 2WD (2016)
SsangYong Tivoli Quartz 2WD (2016)
SsangYong Tivoli Quartz 2WD (2016)
SsangYong Tivoli Quartz 2WD interieur (2016)
SsangYong Tivoli Quartz 2WD snelheidspook (2016)
SsangYong Tivoli Quartz 2WD middenconsole (2016)
SsangYong Tivoli Quartz 2WD (2016)

Als je de wereld hebt opgezadeld met visuele verschrikkingen als de Rodius en Actyon, dan heb je wel iets goed te maken. SsangYong probeert dat nu met een klein SUV’tje, de Tivoli. En het is zowaar een prima poging. Rij met ons mee in de SsangYong Tivoli Quartz 2WD.

SsangYong bouwt niet de mooiste auto’s

Iedereen kan nu wel lacherig doen over de Fiat Multipla (‘schuldig, edelachtbare’). Maar die had tenminste nog iets vrolijks over zich. Dat kun je een heel aantal producten van SsangYong niet eens aanwrijven. Dat zijn letterlijk en figuurlijk de lelijke eendjes van de Koreaanse auto-industrie. Wie daar in het Verre Oosten ooit op het plan gekomen is dat het wel eens leuk zou kunnen zijn om een auto en een dakkapel te kruisen – geen idee, maar een erg goed plan was het niet. Heel af en toe zie je nog wel eens zo’n Rodius, want zo heette het monster. Meestal gaat het dan om een geestelijk onvolgroeide taxichauffeur die het wel een plausibel verhaal vond van de dealer, van die Friese staartklok die heus ook wel eens rechtop van a naar b moest.

Of wat te denken van de Actyon, die zo adembenemend lelijk was dat BMW dacht: dat kunnen wij ook, waarop ze met de X6 kwamen. (De logica hiervan ontgaat ons ook geheel, maar er zit nu eenmaal een schrikbarende gelijkenis tussen de twee.) Andere modellen als de Kyron, Musso en Korando – het zijn allemaal geen stilistische hoogvliegers en als je ze niet een-twee-drie voor de geest kunt halen: houden zo.

Nu is er de Tivoli

Het heeft even geduurd (ze startten in 1954, waarmee ze het oudste automerk van Zuid-Korea zijn), maar SsangYong heeft nu in de smiezen dat het verkoop-technisch niet echt handig is om alleen maar grote SUV’s in je gamma te hebben. Er moest dus een kleiner model komen, en dat hebben ze niet halfhartig aangepakt. Er werden drie concepten ontwikkeld, waarna ‘het publiek’ mocht kiezen welke gebouwd zou moeten worden.

Het uiteindelijke model moest, zo luidde de opdracht, zo dicht mogelijk bij de conceptcar blijven. Ze hebben woord gehouden, want er staat een redelijk onalledaagse crossover-midi-SUV-dinges. Het front is aan de ‘lege’ kant – geen ‘all you can eat’–grille zoals je ze op dit soort auto’s nog wel eens tegenkomt, maar juist redelijk veel plaatwerk. Waar je bij sommige auto’s naar een plek voor de kentekenplaat moet zoeken, zou je met deze een Europese roadtrip kunnen maken met platen voor elk land dat je gaat bezoeken.

De achterkant is van hetzelfde laken een pak: leegte, met grote, over de flanken heen lopende achterlichten, een groot logo en breed gespatieerde letters voor de naam. (Die naam slaat trouwens op een plaats nabij Rome, een voormalig Romeins lustoord en domicilie van de fameuze Villa d’Este. En misschien op een oud sigarettenmerk dat vooral reclamefurore maakte toen ze erachter kwamen dat de naam achterstevoren geschreven ‘I lov it’ spelt. Dat vinden ze bij SsangYong ook leuk, ze herbruiken het met veel genoegen.)

Wat maakt de SsangYong Tivoli Quartz 2WD zo aantrekkelijk?

Het zijn de flanken van de Tivoli die de meeste aandacht trekken. Er zijn immers niet veel auto’s die verhoudingsgewijs zulke geprononceerde wielkasten hebben. Meestal heeft dat soort maatregelen ludieke effecten. Maar de Tivoli staat het gek genoeg wel. Als Arnold Schwarzenegger die met zijn spierballen rolt, maar dan toen ie zes jaar oud was: heel stoer. Voeg daarbij wat geenszins originele maar wel bewezen stylingelementen als een afwijkend gekleurd dak en zwarte wielen, en je hebt gewoon een erg leuk autootje dat een beetje het midden houdt tussen de hysterische Nissan Juke en saaimans Skoda Yeti.

Binnenin zet dat positieve gevoel door. We hadden eerlijk gezegd gerekend op een interieur van gerecyclede toetjesverpakkingen, maar dat valt reuze mee: mooie materialen, met hier en daar wat ‘krasvastheidsplastic’ ter opvulling. De klokken zijn overzichtelijk, met een schermpje in het midden voor de secundaire info. Bovenin de middenconsole prijkt een groot aanraakscherm waarin (tegen bijbetaling) uitstekende TomTom-navigatie een plek kan vinden. Graag breken we een lans voor de uitvoering waarbij de stoelen en delen van het dashboard en stuur in rood zijn uitgevoerd: daar wordt het een enorm vrolijke boel van.

De rest van de knopjes spreekt voor zich, er zijn USB- en andere aansluitingen en er is meer dan voldoende opbergruimte. Over ruimte gesproken: die is er overal in overvloed, zowel voor- als achterin en in de bagageruimte. Vergelijk dat bijvoorbeeld met een Renault Captur en de SsangYong Tivoli steekt er erg gunstig bij af. Minpuntje bij de bagageruimte: de tildrempel is dermate fors dat je voortaan geen kratjes bier, maar six-packs gaat inslaan.

Waar kunnen we uit kiezen?

Het leveringsprogramma is even helder als breed. Diesel en benzine, voor- en vierwielaandrijving, handbak en automaat. Er zijn drie uitrustingsniveaus, Crystal, Quartz en Sapphire geheten. Doodsimpel. De enige combinatie die in Nederland niet mogelijk is (in België wel) is die van diesel en automaat. Die zou bpm-technisch te duur worden.

Rijden doet de Tivoli prima. Hij is comfortabel geveerd zonder bij het minste bochtje op één oor te gaan hangen. De besturing is licht en vrij direct, en blinkt niet uit door communicatie. Maar dat hoeft ook niet bij zo’n auto. De zitpositie is even wennen. De stoelen zijn oké, maar het stuur kan wat ons betreft niet ver genoeg omhoog, waardoor je het (overdreven) een beetje op schoot hebt. De bak schakelt uitstekend en de dieselmotor doet zijn werk in opmerkelijke rust. Hij is met 115 pk niet overdreven sterk. Maar heeft wel een lekkere bak trekkracht (300 Nm) die al bij 1.500 toeren per minuut wakker is. Al met al een keurige combinatie die voor 99 procent van de gebruikers afdoende zal zijn.

Conclusie?

Zo is de Ssangyong Tivoli een leuk, fijn rijdend alternatief voor auto’s als de Renault Captur en Suzuki Vitara. Hij komt daar vrij aardig in de buurt, prijstechnisch. Mensen die wellicht wat koudwatervrees hebben vanwege de relatieve onbekendheid van het merk kunnen misschien over de streep worden getrokken met de vijf jaar garantie die SsangYong biedt. We zullen zien.

12
20
Specificaties

Specificaties SsangYong Tivoli Quartz 2WD

Motor
1.597 cc
viercilinder turbo
115 pk @ 3.400 tpm
300 Nm @ 1.500 tpm

Aandrijving
voorwielen
6v handbak

Prestaties
0-100 km/u n.b.
top 175 km/u

Verbruik (gemiddeld)
4,3 l/100 km
113 g/km CO2
C-label

Afmetingen
4.202 x 1.798 x 1.590 mm (l x b x h)
2.600 mm (wielbasis)
1.355 kg
47 l (diesel)
423 l (bagage)

Prijzen
NL € 25.950
BE € 21.490

VONNIS
Ruim, stil, fris om te zien en leuk om te rijden. De Rodius en Actyon vergeven we ze nooit, maar deze Tivoli is een uitstekende poging om weer op het goede pad te komen

Het nieuwste van TopGear

Autonieuws

TopGear Nederland

Automerken