TopGear Auto van 2011: RR Evoque

De stemmen zijn geteld. Het bekvechten is voorbij, althans bijna. Nu is het aan Jeremy om de uitslag bekend te maken.
 
door Jeremy Clarkson
 
De enige reden die je kunt hebben om een Rolls-Royce Ghost te kopen, is dat je je geen Phantom kunt veroorloven. Hetzelfde geldt voor de Porsche Cockster. Er zijn mensen die beweren dat deze auto het uitschreeuwt dat je vrouw bij je weg is gegaan. Dat doet ie niet. Wat ie wel zegt: ik hou niet genoeg salaris over om me een 911 te veroorloven.
 
Land Rovers zijn erg goed in het vermijden van die valkuil. Iemand die een Discovery koopt, doet dat omdat hij zeven zitplaatsen nodig heeft of omdat hij een moordenaar is. Iemand met een Range Rover Sport heeft daar niet voor gekozen omdat hij the real thing niet kan betalen, maar omdat hij een drugsdealer is.
 
Ik dacht echt dat ze de plank finaal mis zouden slaan met de Evoque. Ik dacht dat het een goedkope facsimile van het origineel zou zijn. Een Fabergé-ei van plastic. Een Montblanc-pen met een Bic-vulling.
Dat maakte me boos. Niemand is meer verknocht aan Range Rovers dan ik, en ik beschouwde de Evoque als een goedkoop trucje om de halvegaren van deze wereld te belazeren en tegelijkertijd het merk naar de bliksem te helpen.
 
Ze zouden zich voornamelijk gaan richten op stijl. Het zou allemaal uiterlijk worden, geen functionaliteit. Ik bedoel, ze hadden Victoria Beckham als design-consultant ingehuurd en wat schiet je daarmee op als je er in Botswana mee vastzit. Nou, in ieder geval staat ie leuk op een foto.
 
Dat is belangrijk. Een auto kan en moet stijlvol zijn, maar hij hoort ook te voldoen aan de eisen die het merk stelt. In een Ferrari kan geen 1.300-cc motor zitten, hoe oogverblindend mooi hij ook mag zijn.
 
De Evoque is een plaatje. Vooral de driedeurs uitvoering is een van de mooiste auto’s die op de weg te bewonderen valt. Maar als je een blik werpt tussen de voorstoelen, kun je vaststellen dat hij alle all-terrain-functies heeft die zijn grote broertje ook bezit. Hij kan zwoegen zonder te zweten. Het is Fatima Whitbread in een Scarlett Johansson-jurkje.
 
Maar het allermooiste is dat ie goddelijk rijdt. Oh, ze zijn vast sterk in de verleiding geweest om ‘m sportiever te maken. Vooral de driedeurs versie, die me doet denken aan de oude Lancia HPE of de Volvo P1800ES. Maar het gezonde verstand heeft gezegevierd en de stoelen en de ophanging zijn er in de eerste plaats voor het comfort.
 
De bediening is zonder meer lekker, hij stuurt goed en hij remt stevig. Hij rijdt subliem. Hij is zelfs comfortabeler en minder onrustig dan de standaard Range Rover.
 
Je kunt ‘m bovendien op dezelfde manier voorzien van opties, zoals met een scherm dat de passagier dient tot tv en de bestuurder tot navigatie – tegelijkertijd. En met al die andere elektronische aantrekkelijkheden die deze grote auto als een rolschaats laten aanvoelen.
 
Het is duidelijk dat de diesel- noch de benzine-uitvoering de V8-power kunnen leveren die normaal gesproken hoort bij het Range Rover-logo. Maar trap bij beide versies het gas in, en je denkt echt niet: is het tapijtje onder het pedaal geschoten? Ze zijn allebei niet supersnel. Maar ze zijn allebei ook niet langzaam. Het zijn simpelweg motoren, en daarom zou ik voor een diesel kiezen.
 
Eén ding garandeer ik je. Als je een normale Range Rover hebt en je zou een testrit gaan maken in een Evoque, dan zou je – als je net zo in elkaar steekt als ik – ‘m het liefst willen haten. Maar na zo’n tien kilometer ga je je afvragen waarom je niet zou ruilen. Ik bedoel, als je inderdaad kiest voor de diesel, dan kun je je brandstofkosten zo’n beetje halveren. En het genoegen smaken om je auto in een gewoon parkeervak te kunnen zetten.
 
Volgens sommigen is de Evoque duur, maar dat kan niet. Als de prijs te hoog zou zijn, zou de orderportefeuille niet uitpuilen. Hij kost meer dan een Ford Kuga of een Toyota RAV4 omdat ie veel beter is.
 
Er is nog meer. Als je erin rijdt, wil dat niet zeggen dat je zijn grote broer niet kunt betalen. Het wil zeggen dat je dat wel kunt, maar dat het niet nodig is. Het enige bezwaar is dat ik mijn geweer achterin niet kwijt zou kunnen. Oh, en als je door het achterraampje kijkt, lijkt het wel of je in een brievenbus zit. Dat is het dan ook wel.
 

De afgelopen twaalf maanden zijn er heel wat fantastische auto’s op de markt gekomen. Ik ben vooral gecharmeerd van de BMW 1M, en de waanzinnige nieuwe AMG Black Series. Die kunnen maar één kunstje. De Evoque heeft meer te bieden. Hij is allround: hij is snel, krachtig, wendbaar en elegant. Hij is geweldig. En hij is TopGears Auto van het Jaar 2011.

Het nieuwste van TopGear

Autonieuws

TopGear Nederland

Automerken