![](https://media.1815.io/topgear/i/width=424&height=239/2024/08/gecrashte-ferrari-296-gtb-smurfblauw-babyblauw-2024-achterzijde.jpg)
Het erfgoed van Ferrari is enorm en daar willen de welvarenden best een deel van hun zakgeld voor neerleggen. En niet alleen de Ferrari 250-bloedlijn is poenig; ook eerdere modellen doen het goed. In 2013 ruilde deze Ferrari 335 Sport uit 1958 voor omgerekend 18.352.400 euro van eigenaar. Dit jaar won de Ferrari Best in Show tijdens de Concorse d’Eleganza Villa d’Este.
Het verhaal van deze Ferrari 335 Sport
Deze 355 S (chassis 0764) kwam in november 1958 van de band rollen. Luigi Chinetti, de Amerikaanse Ferrari-importeur, verkocht hem aan een Amerikaanse vrouw, maar die kwam de auto nooit ophalen. Daarom verkocht Chinetti in december 1958 de auto aan de Texaanse ondernemer en coureur Alan Connell. Na een hoop races werd de auto in april 1961 naar Maranello teruggestuurd voor motoronderhoud. Wanneer hij door Ferrari in 1962 weer op de boot terug wordt gezet, weigeren zowel Connell als Chinetti hem op te halen. Waarom precies is niet bekend, vermoedelijk omdat de moeite de waarde van de auto oversteeg. De auto bleef bij de Amerikaanse douane staan.
Een autodealer uit Maryland, Gordon Tatum, brengt in 1963 een bezoekje aan het pand waar de Ferrari 335 S staat geparkeerd. Na wat overleg besluit Tatum de auto te kopen. Hij hoeft alleen de opslagkosten van omgerekend ongeveer 1.000 euro te betalen. Vandaag de dag zou dat zo’n 7.000 euro zijn geweest. Een absurd laag bedrag. In de jaren die volgden spendeerde de auto tijd in Amerika, Engeland en Japan.
Andreas Mohringer, een Oostenrijker, kocht de auto in 2013 in een privédeal voor omgerekend 18.352.400 euro. Afgelopen weekend won de auto ‘Best in Show’ op de jaarlijkse Concours d’Elegance in Villa d’Este.
Een riskante auto voor de racerij
De Ferrari 335 Sport had een 4,0-liter V12 waarmee 300 km/u te bereiken was. Een enorme snelheid voor 1958. Voor een lange tijd was het de snelste en meest krachtige Ferrari. Tijdens de Le Mans in 1957 wist Mike Hawthorn een ronde met een gemiddelde snelheid van 203 km/u te halen. Dit was de eerste keer dat deze meting boven de 200 km/u uitkwam.
Tijdens de Mille Miglia van 1957 reden de Spaanse Alfonso de Portago en Amerikaanse Edmund Nelson in een 335 S met chassisnummer 531. Toen zij op een lang recht stuk op de derde plek lagen kregen ze een klapband. Vervolgens verloor Portago de macht over het stuur en reed recht het publiek in. Negen toeschouwers, de coureur en zijn bijrijder kwamen om het leven. In diezelfde race reden Peter Collins en Louis Klementaski op kop toen hun 335 S het begaf.
Naast een verandering in het racereglement waardoor de auto niet meer mee mocht doen met de Le Mans of de Mille Miglia, waren ook de betrouwbaarheid en de onveiligheid bedenkelijk. Er werden maar vier exemplaren gebouwd voordat zijn opvolger, de Ferrari 250 Testa Rossa, kwam.
Reacties