![](https://media.1815.io/topgear/i/width=424&height=239/2024/08/veyron-bugatti-veyron-te-koop-duurste-huurauto-nederland.jpg)
De kans is vrij groot dat je nog nooit van Venturi gehoord hebt. Misschien ben je wat beter ingevoerd en denk je die naam te kennen van de Formule E. Klopt: daar doet de Franse firma aan mee (sterker: met Felipe Massa als een van de coureurs). Dat is voornamelijk om het onvoorstelbaar suffe imago van ‘een bedrijf dat Berlingo’s ombouwt tot elektrische auto’s voor de Franse Posterijen’ net even wat hipper te maken. Wat ze niet eens nodig zouden hebben als je wist (maar dat wist je niet) dat ze ook de houder zijn van het wereldsnelheidsrecord voor elektrische auto’s. Dat staat, sinds 2016, dankzij zo’n Bloodhound-achtige sigaar op wielen, maar dan dus vol elektromotoren en accu’s, op 548,786 km/u. Maar wist je ook dat Venturi ooit bijzonder fraaie, échte (lees: benzine verslindende) sportauto’s bouwde? We stellen je voor: de Venturi 400GT.
Het is 1984. Twee Franse vrienden, een ingenieur en een ontwerper. Ze wonen in Monaco en worden dagelijks van de sokken gereden door Ferrari’s, Porsches, Lotussen, Astons en Lamborghini’s. Als ze dan toch worden doodgereden door een sportwagen, waarom dan niet door een Franse? En dus richten ze MVS (Manufacture de Voitures de Sport) op. Het moest allemaal wel een beetje leuk blijven, en dus richtten ze zich eerder op de GT-markt dan op die van de echte supersportwagens.
Het eerste model heette Venturi, later besloten ze meteen de hele tent maar zo te noemen. Het allereerste model was nog voorzien van de motor van een Golf GTI, maar dat was natuurlijk niet prestigieus genoeg. Dus kwamen er V6-motoren – van Peugeot, Renault en Volvo, de versnellingsbakken van Renault. De styling was typisch jaren ’80 – hoekig, wigvormig, je kent het wel. Fraai, dat zeker – een beetje de Franse Lotus Esprit, als je het ons vraagt.
En gezien de spoiler van de auto op de foto’s was een zekere ‘Ferrari F40’ ze ook beslist niet ontgaan. Staat hem wel goed trouwens, al hadden lang niet alle Venturi’s die spoiler. Het merendeel was stukken ingetogener.
De Venturi 400 GT werd geïntroduceerd in 1992 (dit exemplaar komt uit 1994). Het was destijds de snelste Franse auto die je kon kopen. En, weetje, de eerste auto met standaard koolstofvezel remmen.
De V6-motor leverde dik 400 pk, 0-100 km/u was mogelijk in 4.7 seconden en de topsnelheid bedroeg 291 km/u. Lichtgewicht was ook een dingetje: dankzij veel gewichtsbesparende materialen en maatregelen woog een 400 GT zo’n 225 kilo minder dan een Ferrari F355.
De Venturi 400 GT op de foto’s was een speciale order van Hervé Poulain. Hij was de baas van het veilinghuis Artcurial en de man achter de BMW Art Cars.
De kleurstelling is nogal bijzonder en natuurlijk custom made. Hij schijnt geïnspireerd te zijn door een parfum van Cartier, Pasha. Je moet er maar op komen.
De auto heeft een race-achtergrond – er werd mee geracet door Poulain zelf en door ex-F1-coureur Oliver Grouillard.
Hij is daarna weer teruggebouwd naar een ‘straatwaardige staat’ en verhuisde naar Duitsland, waar hij de afgelopen 10 jaar is vertroeteld door zijn nieuwe eigenaar.
Maar ook die nieuwe eigenaar is hem inmiddels kennelijk zat – de wereld is wreed. Hoe dan ook: je kunt deze Venturi 400 GT volgend jaar kopen op een veiling die door Sotheby’s wordt georganiseerd in Parijs. Het zal geen koopje zijn, maar dan heb je ook iets vraiment unique.
Reacties