Autotest: Mercedes SLK350

Je zou verwachten dat de Mercedes SLK is verbeterd na de recente facelift. Niets is minder waar. Hij is prima, maar waren die aanpassingen nodig?
 
Zo, eerst even de knuppel in het hoederhok gooien: de vernieuwde versie van de SLK is een stap terug. Hoho, niet allemaal gelijk naar de BMW-dealer hollen om een nieuwe Z4 te bestellen, laat me eerst even uitleggen hoe ik mijn uitspraak onderbouw.
 
Ik heb het niet over de aangepaste lijnen. Want die zijn er namelijk niet. De wijzigingen aan binnen- en buitenkant zijn zo minimaal dat er maar weinig verschil te zien is. Vond je de voorgaande versie mooi, dan is deze ook mooi. Dit is dus een stapje opzij.
 
Nee, de stap achterwaarts heeft betrekking op de techniek. Bij voorbaat mijn excuses als het volgende verhaal iets te technisch wordt.
 
Mercedes heeft de naam haar auto’s vol te stoppen met elektronica. Op die manier gedraagt de auto zich precies zoals de ontwerpers zich dat hadden voorgesteld. Met de nieuwe SLK gaat Mercedes terug naar de tijd van de ‘vieze-handen-techniek’. Lekker met je vette klauwen aan een auto sleutelen, dus. Bij de recente C-klasse lieten ze die ommezwaai al zien, dus het is niet één of ander modieus hersenspinsel. Mercedes vond het nodig de besturing aan te passen. BMW was die mening eerder ook al toegedaan en zij ontwikkelden daarvoor Active Steering, waarbij elektromotortjes en slimme sensoren de klus klaarden. Mercedes heeft gewoon de overbrenging van de tandwielen in het stuurhuis veranderd. Het gevolg is dat je minder aan het stuur hoeft te draaien voor dezelfde draaihoek van de voorwielen. Het slimme is dat de besturing op hoge snelheid niet nerveus wordt en bovendien is het een relatief goedkope aanpassing.
 
Het stuurgedrag is zeker scherper dan voorheen, maar de Porsche Boxster kan hij nog steeds niet evenaren. Ergo: ondanks de aanpassing is het karakter van de auto ongewijzigd. Dus waarom heeft Mercedes deze modificatie uitgevoerd? Ik snap het niet. De enige reden die ik kan bedenken is dat Mercedes toch een poging heeft gedaan om op hetzelfde niveau als de Boxster te komen. Ze hadden zich beter kunnen bezighouden met het uiterlijk en het comfort, want dat is voor het SLK-publiek belangrijker dan het rijgedrag.
 
De 3,5-liter V6 werd ook niet ongemoeid gelaten. Het variabele inlaatspruitstuk verviel, waardoor het maximale toerental werd opgekrikt. Mercedes geeft toe dat dit wel ten koste is gegaan van het koppel bij lage toerentallen. Het is me niet opgevallen.
 
De motor heeft nog steeds genoeg spierballen en vanaf 2.000 tpm – lager zul je eigenlijk niet komen – is hij fel zat. Kies er niet voor om met de hand te schakelen, laat de automaat het werk maar doen.
 
Al met al is de SLK een leuke auto, nog steeds. Als techneut vind ik het geweldig hoe eenvoudig Mercedes de besturing heeft aangepast. Maar begrijpen waarom doe ik het niet. Dat is juist het probleem: je kunt een auto wel vernieuwen, maar als hij niet vernieuwend is, kun je in de huidige markt gerust zeggen dat stilstand achteruitgang is.

Het nieuwste van TopGear

Autonieuws

TopGear Nederland

Automerken