Volgens mij kan niemand het concept van een kleine auto werkelijk begrijpen tot hij of zij een Lotus Elan van dichtbij heeft bekeken. Dit is een balletdanser met wielen. Een auto met zo’n pure en eenvoudige styling dat hij de vraag oproept hoe comfortabel je nog rijdt in een sportauto waarin alle macho poespas achterwege is gebleven. Wat mij betreft is dat ruimschoots comfortabel genoeg. Dat is best verrassend voor een auto die evenveel te maken heeft met een musclecar als een elektronenmicroscoop met een hamer.

In 1963 verscheen hij voor het eerst ten tonele op de Earls Court Motor Show. In eerste instantie was de Elan een cabriolet, die een kleine 2.000 euro kostte. Wel gaf Lotus een paar honderd euro korting aan handige sleutelaars die hun Elan zelf in elkaar konden zetten. Vrij snel na z’n introductie kwam er een optionele hardtop op de markt, maar de coupé – zoals de S3 op deze pagina’s – volgde pas in 1965. Alle uitvoeringen waren ontwikkeld op het inmiddels beroemde stalen ruggengraatchassis, dat garant stond voor een uitstekende wegligging. De passagiers werden dus niet beschermd door een kreukelzone, met een carrosserie van glasfiber als enige schild tussen jou en een onzachte aanvaring met een vrachtwagen. Achter het stuur van een Lotus Elan voel je je dus alsof je in een papieren harnas meedoet aan een steekspel. Dit exemplaar mag dan in uitstekende staat zijn, de werkelijkheid is dat je geluk hebt als jouw Elan gevrijwaard bleef van scheuren en barsten.

Het voordeel van dat alles is natuurlijk dat de Lotus Elan licht was. Uitzonderlijk licht zelfs, met een gewicht van 688 kilo, maar voordat ik uitweid over de effecten van het eeuwige dieet van Lotus, geniet ik eerst van de heerlijkste geur die ik ooit in het interieur van een auto ben tegengekomen. Eau d’Elan past prima in het rijtje sandelhout, munt, muskus, naaldbomen en al die andere onmogelijke ingrediënten die parfumeurs ter beschikking staan.

Deze auto was oorspronkelijk eigendom van de manager van Jim Clark. Clark zelf, een tweevoudig F1-kampioen uit de stal van Lotus, is met deze auto in de jaren zestig naar zijn thuisland Schotland gereden. Zo’n mooi stukje historie geeft nog wat extra cachet aan de ambiance van een interieur dat over uitstraling toch al niet te klagen heeft.

De motor is de beroemde, door Ford ontwikkelde 1,6-liter viercilinder met dubbele nokkenassen. Hij brengt maar 105 pk naar de achterwielen, maar gelukkig is de S3 – zoals je inmiddels wellicht hebt begrepen – een echte lichtgewicht. Als gevolg daarvan is rijden in deze kleine tweezitter een fantastische, unieke belevenis. Door het ontbreken van massa is elke bocht en zelfs de kleinste koerswijziging een heerlijk feest om mee te maken. Zonder dat je ook maar een greintje last hebt van een traagheidsmoment of meer van dat soort vaktermen, remt en stuurt de Elan met een directheid die ik alleen vind in de miljoenen kostende Lamborghini Sesto Elemento waar ik onlangs nog redelijk enthousiast over was. Zet de Elan in een bocht en je hebt geen moment het gevoel dat de banden loskomen van de velg. De hele auto beweegt als één geheel, waardoor je elk onderdeel, van het remsysteem tot de stuurinrichting, daadwerkelijk voelt. Via je voeten voel je de pedalen en je vingertoppen vertellen je door het elegante houten stuur precies hoe de wielen zich gedragen. Heerlijk ouderwets, of analoog, zoals dat tegenwoordig heet.

De eenvoud van de Lotus Elan heeft echter niet alleen maar voordelen. Als je middenin een bocht iets van een oneffenheid tegenkomt, dan heeft de gedateerde wielophanging wel even tijd nodig om weer tot rust te komen. Dan merk je ineens niets meer van het feit dat je op pad bent met een auto die evenveel weegt als een stevige presse-papier. Heeft de auto z’n balans eenmaal weer gevonden, dan gromt de kleine viercilinder net agressief genoeg om zijn intenties duidelijk te maken. Een blik over de lange, slanke motorkap herinnert je er dan weer aan dat dit een pure sportauto is, maar dan wel een hele lichte.

Balletdanser of niet, met de Lotus Elan kun je prima gooien en smijten. Sterker nog: door het lage gewicht en het kleine formaat heb je alleen maar meer plezier wanneer je een keer stevig gas wilt geven. Ik heb nog nooit het genoegen gehad om te mogen modderworstelen met een non, maar ik heb het idee dat zoiets minstens zo enerverend zou zijn als een rondje rond ons circuit in een Elan S3.

Advertentie

Reacties

Meer

Meer van TopGear

Advertentie