Renault Clio RS 220 EDC Trophy

Ze maakten ‘m softer en toegankelijker, nu stijven ze ‘m weer op: nadat de Renault Clio RS door liefhebbers wat lauw werd ontvangen, moet deze Trophy de kritiek laten verstommen.  Brengt ie daarvoor genoeg spanning en sensatie mee?

Je kunt niet beweren dat Renault het niet juist heeft ingeschat. Toen de Renault Clio RS z’n handbak dumpte voor een automaat met dubbele koppeling, z’n harde onderstel verruilde voor iets toegeeflijkers en van een opvliegerige atmosferische motor overstapte op een turbogevalletje, was het gevloek en getier niet van de lucht. Hoe konden ze dit nou doen? Hoe konden ze een van de scherpste, eerlijkste, leukst rijdende hatchbacks omvormen tot zoiets inwisselbaars? Het had een goede reden: Renault wilde dat de opper-Clio een groter publiek zou aanspreken. Dat is gelukt, hij verkoopt als een dolle.

Om de hardcore fanbase van z’n illustere voorgangers niet te veel van zich te vervreemden, kondigde Renault een Trophy-versie aan: een minder vriendelijke, meer toegespitste RS die moest beantwoorden aan de eisen van de echte fanatiekelingen. De lijst met aanpassingen is substantieel, maar we vrezen dat we meteen met de deur in huis moeten vallen: de Renault Clio RS Trophy heeft nog steeds een automaat. Een sterk verbeterde automaat, dat wel, maar je linkervoet hangt er nog altijd hulpeloos bij en de palm van je rechterhand blijft jeuken.

Voor wie is de Renault Clio RS

Renault blijft ook met de Trophy duidelijk bij de weg die ze met de standaard RS insloegen: dit is een auto voor de nieuwe generatie, voor degenen die zijn geboren met smartphone-vormige pupillen en een zilveren hashtag in de mond. De hoeveelheid tech in de Clio is verweven met de beleving achter het stuur. Je kunt zo een half uur besteden aan het doorspitten van de RS Monitor, het speciale performance-hoekje van het R-Link 2 infotainmentsysteem, waarin je alles – van stuuruitslag tot g-krachten en van een gps-stopwatch tot de temperatuur van de transmissieolie – op geanimeerde metertjes kunt bekijken.

Al deze digitaliteit wil zeker niet zeggen dat er met de RS Trophy geen ouderwetse lol te beleven valt. Zoals gezegd zijn de veranderingen talrijk en maken ze de auto behoorlijk wat energieker. Zo is er het onderstel, dat werd uitgerust met aangepaste vering en dempers en meteen maar werd verlaagd, met 20 millimeter vóór en 10 millimeter achter. De transmissie werd aangepakt en schakelt nu 30 procent sneller dan voorheen. De motor kreeg een nieuw in- en uitlaattraject, een grotere turbo en bijgevijlde software, alles bij elkaar goed voor 20 extra pk’s en een stijging van het maximum toerental van 6.500 naar 6.800 tpm. De besturing werd herzien en kreeg een kortere ratio, zodat de Clio een stuk levendiger zou moeten aanvoelen. Er staat zelfs heel groot ‘Trophy’ op de voorspoiler.

‘De snellere schakelmomenten werken
als zweepslagen op je brein en
zorgen voor de nodige ploffen en
knallen van onder de achterbumper’

Dit belooft allemaal een hoop goeds, maar de eerste reactie wanneer we ons in de bestuurdersstoel laten zakken, is er toch een van milde teleurstelling. Ja, op de dorpels valt te lezen in welk nummer van de gelimiteerde oplage je stapt en er zijn allerlei rode accentjes om je heen te ontdekken. Maar bij een RS Trophy verwachten we sportievere stoelen waarvan je de zijwangen niet met je pink in elkaar kunt drukken. Misschien een uniek (kleiner) stuurtje, zwarte hemelbekleding of iets anders dat het allemaal wat bijzonderder doet aanvoelen. Dit riekt haast naar een simpel sportpakketje.

Hij valt toch niet tegen, hè?

De eerste meters die we rijden, laten ons ook al onberoerd. Het geluid lijkt in eerste instantie wat timide en het stuurgevoel rond de middenstand is vrij dof, alsof de RS niet meteen begrijpt wat je bedoelt. Zeker gezien de geringe stuuruitslag die de voorwielen vragen, is dat nogal apart. We zetten een pruillipje op, maar zodra we door de eerste ongemakkelijkheid heen duwen en de Clio vol overtuiging een hoek om keilen, slaat onze stemming ogenblikkelijk om.

Zo kennen we je weer

RenaultSport. De Trophy klauwt zich vast aan bochten als een bang ventje aan z’n teddybeer. Het nieuwe onderstel laat hellen of duiken nauwelijks toe en bewijst onmiddellijk dat er door de techneuten alles behalve half werk is geleverd. Wanneer we grijpen naar de lange metalen flippers, gemonteerd aan de stuurkolom in plaats van aan het stuur, wordt dit verder bevestigd: de snellere schakelmomenten werken als zweepslagen op je brein en zorgen voor de nodige ploffen en knallen van onder de achterbumper, terwijl de motor z’n best doet om het allemaal bij te houden.

RS Drive-knop

Als je zo bijdehand bent om de RS Drive-knop, waarmee je tussen Normal- en Sport-standen kunt schakelen, even ingedrukt te houden tot je het lampje ‘ESC Off’ te zien krijgt, en vervolgens de transmissie in de handmatige modus zet, dan ervaar je het extatische gevoel dat alleen gamers kennen die via slimme knoppencombinaties een geheime wereld ontgrendelen. Op het scherm verschijnen een wit Stig-achtig helmpje en de woorden ‘Race Mode’. Nu is het aan.

De gretigheid waarmee de motor in toeren klimt, sleurt je haast van je apropos. In Race klinkt er een piepje als de naald het rode gebied nadert en schakelt de automaat niet zelf op, dus word je bruut gedwongen je aandacht erbij te houden. Voor zover je dat nog niet deed vanwege de immense snelheid die de Clio in korte tijd opbouwt. Een Fiesta ST mag dan wat puntiger aanvoelen en je meer betrekken bij de details van je wilde rit; op kracht en kilometers per uur kan ie niet aanhaken bij de RS Trophy.

Het is bijna alsof Renault een kleine, praktische versie van de Nissan GT-R wilde maken: een loeisnel geval met veel foefjes en instellingen (er zijn vijf standen voor de reactiecurve van je gaspedaal, nota bene) maar daardoor ook een minder hot-hatch-achtig karakter. De snelheid is er, het spektakel ook, maar door het gebrek aan simpliciteit blijft de ongebreidelde pret op een lager pitje hangen. Voor iedereen die uitkeek naar een Clio met vierpuntsgordels, plastic zijruiten, idiote stickers en een onvervalste handbak: help ons hopen op een Trophy-R.

13
20
Specificaties

Specificaties Renault Clio RS 220 EDC Trophy

Motor
1.618 cc
viercilinder turbo
220 pk @ 6.050 tpm
280 Nm @ 2.500 tpm

Aandrijving
voorwielen
6v automaat

Prestaties
0-100 km/u in 6,6 s
top 235 km/u

Verbruik (gemiddeld)
5,9 l/100 km
135 g/km CO2

Afmetingen
4.090 x 1.732 x 1.432 mm (l x b x h)
2.589 mm (wielbasis)
1.179 kg
45 l (benzine)
300 / 1.146 l (bagage)

Prijzen
NL € 31.220 (25%)
BE € 29.500

Het vonnis
Eigenlijk is dit wat de standaard Clio RS had moeten zijn. RenaultSport kennende verwachtten we de Trophy wat puurder en losbandiger, maar kick jij op flippers, apps en keiharde snelheid, dan is dit jouw hot hatch

Het nieuwste van TopGear

Autonieuws