Alfa Romeo 4C Spider

Je hebt auto’s die je door hun aanblik al laten glimlachen. En die je, als je er eenmaal in rijdt, nooit meer wilt loslaten.

Alfa Romeo 4C Spider (2015)
Alfa Romeo 4C Spider (2015)
Alfa Romeo 4C Spider (2015)
Alfa Romeo 4C Spider dak dicht (2015)
Alfa Romeo 4C Spider dak open (2015)
Alfa Romeo 4C Spider dak interieur (2015)
Alfa Romeo 4C Spider dak interieur (2015)
Alfa Romeo 4C Spider (2015)
Alfa Romeo 4C Spider (2015)
Alfa Romeo 4C Spider (2015)
Alfa Romeo 4C Spider (2015)
Alfa Romeo 4C Spider dak dicht (2015)
Alfa Romeo 4C Spider dak open (2015)
Alfa Romeo 4C Spider dak interieur (2015)
Alfa Romeo 4C Spider dak interieur (2015)
Alfa Romeo 4C Spider (2015)

Laten we bij het dak beginnen. Want daar draait het om bij de Spider. Alfa zette niet zo maar de zaag in de 4C Coupé, maar maakte er echt werk van. Een simpele en doeltreffende achterklep met welvingen die als bij een Ferrari vloeiend overlopen in de boog boven je hoofd: dat ziet er buitengewoon mooi uit. Die hoofdbeugel kun je trouwens in koolstofvezel laten uitvoeren – dat staat helemaal fraai.

Verwacht geen elektrisch opklappend dak, dat zou te veel gewicht met zich meebrengen. Verstevigingen aan het chassis geven al meer kilo’s, andere aanpassingen doen daar nog eens een schep bovenop. Geen ramp, hij is nog altijd lichter dan 1.000 kilo, maar z’n gesloten broertje zit nog onder de 900 kilo. Goed, dat dakje, dat is wel een dingetje.

Alfa Romeo 4C Spider (2015)

Eigenlijk is het een dik zeiltje dat je kunt oprollen – binnen een minuut heb je het eraf. En mis je twee nagels. Want het vergrendelingsmechanisme boven de portierruiten werkt soepel en prima, maar binnenin moet je boven de achteruitkijkspiegel twee flinke schroefpunaises losdraaien – een typisch Italiaanse oplossing: ziet er mooi uit, erin kwakken, klaar. Los van dit ongemak; je legt het opgerolde dakje achterin waardoor de bagageruimte met de helft slinkt en je kunt blootshoofds op pad. Een echte cabrio wordt het alleen niet, want de achterruit blijft gewoon staan. In autoland noemen we dit een targa. Alfa noemt het Spider.

Het is leuk, tot op een zeker punt

De 4C Coupé klonk ons al geweldig in de oren, zonder dakje is ie helemaal een feest. Met het sportuitlaat-pakket (dat zouden we achterwege laten) wordt het een uitbundige bende. Het kabaal dat de 240 pk sterke viercilinder turbo voortbrengt, is permanent vermakelijk, maar mocht je er elke dag mee willen rijden en geen gehoorbeschadiging daaraan willen overhouden dan is heel, heel rustig rijden de enige oplossing. Wie wil dat? Je zit zo diep en laag in de auto, met je neus bijna op het asfalt, dat je het gevoel hebt een kart te besturen. En zo stuurt ie trouwens ook. Maar dan wat zwaarder.

Want ook de Spider mist enige vorm van stuurbekrachtiging

Dat scheelt niet alleen gewicht, maar geeft je ook het meest betrokken stuurgevoel denkbaar. Dat betekent wel dat je flink bij de les moet blijven, want gaten en kuilen hebben direct invloed op de voorwielen en het daaraan direct verbonden stuur. Een flauwe kuil trekt de 4C al uit z’n spoor, ook als je bijvoorbeeld 150 rijdt. Het is niet direct gevaarlijk, en als je een paar meter in de 4C gereden hebt, weet je wat ie doet, maar met twee handen sturen is aan te raden. Prima te doen, het stuur is klein en lekker dik – al oogt het wat plastic. Kruis de optie van het fijnste stuur met alcantara aan, klaar.

Alfa Romeo 4C Spider dak interieur (2015)

Overigens was dat stuurgedrag in combinatie met z’n rigide chassis en knalharde vering een groot punt van kritiek op de 4C Coupé. Alfa pareert dat simpelweg door te stellen dat dat nu eenmaal de rijeigenschappen van de 4C zijn. Take it or leave it. Daar houden we van. Toch heeft Alfa wat kleine aanpassingen aan de besturing doorgevoerd en de voorvering wat aangepast. Bovendien profiteert de 4C Spider van de veranderde gewichtsverdeling. Bij de Coupé is die 35 voor en 65 achter, bij de Spider 40:60. Daarnaast wordt gefluisterd dat de 4C nu net wat strakker in elkaar wordt gezet dan de eerste 4C-exemplaren; de auto wordt volledig met de hand gebouwd en dat proces is nu in een veel verder, vervolmaakter stadium.

We genieten van z’n sublieme en gevoelige wegligging

Wat een rauw geluid en die heerlijke acceleratie: van 0 naar 100 in 4,5 seconden is buitengewoon rap, en ook de tussenacceleraties zijn een genot. De TCT-automaat met dubbele koppeling moet samen met het inkomen van de turbo een minimale aanloop nemen; dan schiet ie er als een opgevoerde raket vandoor. Z’n top ligt op 257 km/u, maar met of zonder dak: dat wil je niet. De wind blijft als gevolg van de targa-outfit grotendeels buiten de auto – dat het maakt het open rijden nog aangenamer. Tot een kilometertje of 120 per uur kun je daarbij nog een redelijk gesprek voeren met je medepassagier, boven de 120 wordt het schreeuwen.

Die medepassagier kun je sowieso maar beter thuislaten. De stoelen in de 4C zijn nauwelijks verstelbaar; als je continu met het stuur in je handen het asfalt aanvalt, is daar niks mis mee, maar je bijrijder krijgt er een gevoelloze kont van. Bovendien steekt de airco-bedieningsunit van het toch al niet in ergonomie uitblinkende interieur hinderlijk de voetenruimte bij diens plek in. Voor kleine Italiaantjes geen probleem, maar lange medereizigers moeten daardoor een beetje scheef in de auto zitten.

Wat moet dit pareltje kosten?

Ondanks die maffe schroefjes voor het dak en de belabberde positie voor je bijrijder: de 4C Spider blijft een snoepje. Al is de prijs niet misselijk: 81.550 euro in Nederland, 73.087 euro in België. De Coupé was bij de introductie in Nederland, met een prijs van net geen 60 mille, een mooie aanbieding maar die is inmiddels doorgestegen naar dik 70 mille. Dat zit ‘m met name in de opwaardering van het nogal Spartaanse interieur, alleen daarmee is ie ook koopje-af. Toegegeven: de goedkoopste plastics ogen nu wat beter en er is iets wat we vroeger ‘radio’ zouden noemen. Vooruit. Bovendien: je krijgt normale koplampen. Die grijze acné-gevallen van de Coupé (die nu ook met normale exemplaren leverbaar is) zijn optioneel geworden. Ze luisteren wel, die Italianen.

Alfa Romeo 4C Spider (2015)

De Spider is dus geen koopje te noemen, maar de hoeveelheid rijplezier die je krijgt, is zaligmakend. Alleen een Lotus Elise gaat ‘m daarin voorbij – en is ook nog eens 20.000 euro goedkoper – maar die ziet er zo langzamerhand toch uit als een infantiele creatie uit de film Cars.

Het uiterlijk van de Alfa is prachtig

Met dramatische vouwen en lijnen, is in onze ogen van ongekende schoonheid. Alleen daarom val je al voor ‘m. Dat ie daarnaast ook nog eens waanzinnig lekker rijdt, ondanks wat gekkigheid, is een extra argument om ‘m te overwegen. Ondanks z’n prijs zelfs. In dit kleine segmentje van de automarkt is er niets dat zo overheerlijk knettert. Oh, en het is een Alfa.

17
20
Specificaties

Specificaties Alfa Romeo 4C Spider

Motor
1.742 cc
viercilinder turbo
240 pk @ 6.000 tpm
350 Nm @ 4.000 tpm

Aandrijving
achterwielen
6v automaat

Prestaties
0-100 km/u in 4,5 s
top 257 km/u

Verbruik (gemiddeld)
6,9 l/100 km
161 g/km CO2
E-label

Afmetingen
3.990 x 1.868 x 1.189 mm (l x b x h)
2.390 mm (wielbasis)
974 kg
40 l (benzine)
110 l (bagage)

Prijzen
NL € 81.550
BE € 73.087

VONNIS
Waanzinnig en uitzinnig monstertje dat door een oprolbaar dakje nog beter klinkt en stuurt. Niet perfect, en dat wordt ie nooit, maar leven met een 4C Spider maakt je echt dolgelukkig. Verkoop je huis, koop een 4C en ga een jaar met ‘m op vakantie

Het nieuwste van TopGear

Autonieuws

TopGear Nederland

Automerken