Niels van Roij Breadvan Hommage: de eerste schetsen

De Nederlandse designer die ons eerder de Tesla Shooting Brake schonk, is hard bezig aan zijn volgende meesterwerk: de Niels van Roij Breadvan Hommage. Dit zijn de eerste schetsen

Niels van Rooij Breadvan Hommage
Niels van Rooij Breadvan Hommage
Niels van Rooij Breadvan Hommage
Niels van Rooij Breadvan Hommage
Niels van Rooij Breadvan Hommage
Niels van Rooij Breadvan Hommage
Niels van Rooij Breadvan Hommage
Niels van Rooij Breadvan Hommage
Niels van Rooij Breadvan Hommage
Niels van Rooij Breadvan Hommage
Niels van Rooij Breadvan Hommage
Niels van Rooij Breadvan Hommage
Niels van Rooij Breadvan Hommage
Niels van Rooij Breadvan Hommage
Niels van Rooij Breadvan Hommage
Niels van Rooij Breadvan Hommage
Niels van Rooij Breadvan Hommage
Niels van Rooij Breadvan Hommage
Niels van Rooij Breadvan Hommage
Niels van Rooij Breadvan Hommage
Niels van Rooij Breadvan Hommage
Niels van Rooij Breadvan Hommage
Niels van Rooij Breadvan Hommage
Niels van Rooij Breadvan Hommage

Niels van Roij, de in Londen woonachtige maar toch echt heel erg Nederlandse designer die ons al eerder de Tesla Shooting Brake schonk, is volop bezig aan een nieuw project. Hij heeft het zichzelf en zijn team niet direct makkelijk gemaakt. De nieuwe auto moet een hommage worden aan een van de meest bizarre auto’s die ooit de mondiale circuits onveilig maakte: de Ferrari 250 GT SWB ‘Breadvan’. Van dat eerbetoon zijn zojuist de eerste schetsen vrijgegeven. Maak kennis met de Niels van Roij Breadvan Hommage.

Waarom die Breadvan?

Allereerst: omdat een klant dat wilde, en die is koning. Zijn beweegredenen? Geen idee, maar waarschijnlijk omdat het, dankzij (of ‘ondanks’ – net wat je wilt…) z’n hoogst eigenaardige vorm, waarschijnlijk de meest herkenbare Ferrari aller tijden is. Een veel typischer voorbeeld van ‘je vindt hem afschuwelijk of je vindt hem prachtig’ is er waarschijnlijk niet. Een middenweg tussen die twee eigenlijk ook niet. En er zit een prachtig verhaal achter,  dat speelt vast ook mee. (Dat verhaal vind je onderaan dit artikel.)

Wat wordt er gebruikt als basis voor die Niels van Roij Breadvan Hommage?

De ‘donorauto’ is een Ferrari 550 Maranello. Waarom, vraag je je misschien af? Niels van Roij: ‘De 550 is de eerste Ferrari in 24 jaar (sinds de Daytona) die op dezelfde manier is opgebouwd als de 250 GT destijds; een grote V12 voorin geplaatst met een handgeschakelde versnellingsbak. Het geeft ons een unieke kans om onze interpretatie van de legendarische Breadvan op een auto te baseren met een overeenkomstig DNA’.

Werk in uitvoering

Er wordt inmiddels hard aan de nieuwe creatie gewerkt. De 550 Maranello is van zijn achterkant ontdaan. Het wordt nog een hele klus om de auto zijn nieuwe achterkant te geven – het luistert allemaal erg nauw. Op de vraag of je er na afloop nog een 550 Maranello in zult herkennen, zegt Van Roij: ‘Alhoewel we ieder bodypaneel zullen gaan aanpassen, laten we ook zeker nog de essentie van de looks van deze onmiskenbare jaren ’90 GT zien. We gaan echter grondig te werk, enkel de voorruit blijft origineel, zelfs de koplampen worden aangepast’. Hij verwacht in de zomer van 2019 het eindresultaat te kunnen laten zien.

De originele Ferrari 250 SWB Breadvan

Mooi verhaal. In oktober 1961 kreeg de vrouw van Enzo Ferrari nogal hooglopende ruzie met een aantal werknemers van haar man. Het waren niet de minste: onder andere motormagiër Carlo Chiti, top-ingenieur Giotto Bizzarrini en toenmalig F1-wereldkampioen Phil Hill. Die waren bezig met wat een van de meest legendarsiche Ferrari’s alkler tijden zou worden, de 250 GTO. Een aantal van die GTO’s was besteld door een graaf, Giovanni Volpi di Misurata. Die wilde ze inzetten voor de 24 Uur van Le Mans. De graaf zag zijn kans schoon en nam Chiti en Bizzarrini in dienst. Toen Enzo daar achter kwam, was hij woedend. De graaf kon naar zijn GTO’s fluiten. Balen. Maar laat hij nou toevallig nog in bezit zijn van een vrij speciale 250 GT SWB (een ‘SEFAC Hot Rod’), én de mensen die de GTO hadden gemaakt. Bizzarrini bouwde de SWB om naar bijna precies de specificaties van de GTO. Hij plaatste de motor verder achterin de auto, waardoor de balans beter werd. Ook was de Breadvan, dankzij die malle achterkant, aerodynamisch bijzonder geslaagd – en nog eens 100 kilo lichter ook. Op Le Mans in 1962 presteerde hij fantastisch: hij liet alle GTO’s achter zich. Later viel hij echter uit met een kapotte aandrijfas. Hij reed daarna nog drie races, waarvan hij er twee won.

 

 

Reacties
  1. Frank Bakker zegt op 10 januari 2019 om 10:14:

    Hij kan leuk tekenen die gozerd! Maar auto’s heeft hij geen sjoege van. Wat een gedrocht. Laat hem begrafenisauto’s gaan tekenen, of vuilniswagens!

Geef een reactie

(verplicht)

Het nieuwste van TopGear

Autonieuws